Disiplin, Görünmez ama Hissedilir...

Disiplin çoğu zaman yanlış anlaşılır.

Sertlik zannedilir. Kontrol zannedilir. Baskı zannedilir.

Oysa gerçek disiplin, düzenin sessiz halidir.

Bir işletmeye ilk adımı attığınız anda bunu anlarsınız.

Girişteki güvenlikte ya da danışmada karşılanma şekli bile size bir fikir verir.

Karşınızdaki kişinin tavrı, yönlendirme netliği, sistemin akışı…

Daha içeri girmeden bir düzen olup olmadığını hissedersiniz. İçeri girdikçe detaylar konuşmaya başlar.

İdari İşler disiplininin devamında ise;

*Servis saatlerinin dakikliği, araçların konforu, ihtiyacı karşılayan güzergahlar, sürücü iletişiminin yönetilmesi,

*Bir ay boyunca hangi gün hangi yemeklerin çıkacağının belli olması, hatta gramajına ve kalori değerine kadar planlanmış olması, sıcak servisi, yemekhane düzeni,

*Mola saatlerinin netliği, çay-kahve düzeninin aksamaması,

*Her sabah temiz bir ofise ve düzenli bir masaya gelmek,

*Bahçeye çıktığınızda tertip ve düzenin göze hitap etmesi,

*Şirket araçlarının bakımlı ve yakıtının hazır olması, bir aksilik anında herkesin ne yapacağını bilmesi…

Bunlar ve dahası tesadüf değildir.

Bunlar görünmeyen bir disiplinin sonucudur.

Disiplin; insanların hayatını zorlaştırmak için değil, kolaylaştırmak için vardır.

Belirsizliği azaltır. Güven üretir.

Ve en önemlisi şudur:

Bir çalışan rahatsızlık duyduğu bir konuyu İdari İşler birimine ilettiğinde, gereğinin yapılacağına inanıyorsa…

İşte orada gerçek bir disiplin vardır.

Çünkü disiplin sadece süreç yönetimi değildir. Güven yönetimidir.

Yıllar içinde şunu net gördüm:

Disiplin yazılı kurallarla değil, istikrarla inşa edilir.

Bir gün var olup bir gün kaybolan düzen, disiplin değildir.

Sürdürülebilir olan disiplindir.

Ben disipline hiçbir zaman katı bir çerçeve olarak bakmadım.

Aksine, insanların işine odaklanmasını sağlayan görünmez bir güven alanı olarak gördüm.

Görünmezdir ama hissedilir ve hissedildiği yerde kurum kültürü güçlenir.